سفری بر دور دست ها

(روایت سفر فرهنگی تیم ولایت بامیان به ولسوالیهای یکاولنگ، پنجاب و ورس)

قرار بود تا کارمندان فرهنگی ساحوی کانتینر فرهنگی ولایت بامیان جهت دیدار با هنرمندان و فرهنگیان محلی به تعدادی از ولسوالی های این ولایت سفر کند، تا ضمن گفتگو با مردم، در مورد هنر و فرهنگ محلی بیشتر بدانند. ساعت 9 صبح یک روز آفتابی مرکز بامیان را به قصد ولسوالی یکاولنگ ترک می‌کنیم. موتر ما جاده پر پیچ  خم اما زیبای بامیان – یکاولنگ را پشت سر میگذارد و ما از پشت شیشه های موتر برگهای زیبای درختانی را تماشا میکنیم که در فصل خزان به زردی گراییده و یکی یکی به زمین می آید. در منطقه فیروزبهار ولسوالی یکاولنگ درختان دو طرف سرک که برگهای طلایی آنها نور افشانی میکنند، از موتر پایین میشویم و در کنار تماشای منظره زیبای طبیعی، چند تا عکس میگیریم.

1

یکاولنگ:

 حوالی ظهر است که موتر ما در بازارک مرکز یکاولنگ توقف میکند و من با یکی از دوستانم تماس میگیرم تا ما را بخاطر ملاقات با هنرمندان و فرهنگیان یکاولنگ یاری کند. او  با خوشرویی می پذیرد و به وعده اش عمل می کند. بعد از صرف غذای چاشت راس ساعت یک بعد از ظهر راهی قریه کته خانه می‌شویم و در آنجا در خانه یکی از نقاشان و خوشنویسان یکاولنگی، در جمعی از هنرمندان، فرهنگیان و علاقمندان هنر و فرهنگی میابیم. آنان به خوشرویی ما را خوش آمدید می‌گویند و همکاران ما کانتینر فرهنگی اپسو و فعالیت های آنرا برای آنان شرح داده و به سوالات شان پاسخ می‌دهند. بعدا هر کدام از هنرمندان در مورد کارشان صحبت کردند، از موانع و مشکلات حرف زدند. گفتگوی صمیمانه‌ی ما حدود دو و نیم ساعت دوام می‌کند سرانجام قرار بر این می شود تا در آینده همکاری های فرهنگی بیشتری داشته باشیم.

2

پنجاب

فردای آن روز همانطوریکه بسوی ولسوالی پنجاب در حرکت می کنیم. در مسیر راه مردم که به فعالیت های روزمره شان مصروف اند نگاه می کنیم. حس قشنگی به آدم دست می‌دهد وقتی می بینیم مردم با اینکه فقیرند اما در یک فضای دوستانه و صلح آمیز در کنارهم کار و زندگی می کنند. کودکان با شوق و ذوق تمام بسوی مکتب میروند.

3

زندگی ساده و صمیمی روستا نشینان آدم را مجذوب خودش می‌سازد. در ولسوالی پنجاب نیز به کمک یک آواز خوان محلی در کنار اینکه با مردم محل صحبت کردیم، توانستیم با بیشتر از 20 تن از هنرمندان و فرهنگیان پنجاب دیدار کنیم و نوای دلکش دمبوره، غیچک و گیتار که توسط هنرمندان محلی نواخته میشد از لای درختان عرعر بسوی آسمان میرفت و حس قشنگی  در آدم خلق میکرد. ناگزیر پنجاب را نیر به مقصد ولسوالی ورس ترک کردیم.

4

ورس

هر چی به ورس نزدیکتر می‌شدیم راهها بیشتر کوهستانی می‌شد. ولسوالی ورس در امتداد دامنه های غربی کوه بابا واقع شده و  کوهستانی و سرد است  و گاهی در زمستان سردی آن تا 30 درجه زیر صفر میرسد.

اکثریت مطلق مردم در کار زراعت و مالداری مصروف اند و با تولید فروش پیداوارهای زارعتی و پشمی روزگار میگذرانند. برک، گلیم، نمد و تولید لباسهای گل دوزی هزارگی بامیان از شهرت خاصی در مطنقه برخوردار است و یکی از مرغوب ترین تولیدات دستی افغانستان به شمار می‌آید.

65

بطور نمونه قیمت هر متر برک خوب تولید بامیان در بازار 4000 افغانی و تقریبا $65 و قیمت یک جوره لباس محلی هزارگی که با دست گلدوزی شده باشد تقریبا 10000 تا 18000 هزار افغانی ( معادل 150 تا 250 دالر امریکایی) است. متاسفانه به دلایلی چون فقدان توجه دولت، مهاجرت بی‌رویه مردم به شهرها و خارج از کشور، کاهش فزاینده و سریع مالداری بخصوص گوسفند هزارگی، صنایع دستی بامیان به شدت در معرض انقراض قرار دارد. سرمایه گذاری کافی روی لباس های گلدوزی هزارگی و ارایه طرح‌های دلپذیر و مورد پسند بازار می‌تواند چهره دیگر از صنایع دستی افغانستان ارایه دهد. 

78

 

در طی این سفر چهار روزه تیم فرهنگی بامیان دریافت  که استعدادهای درخشانی در میان مردم وجود دارد که البته به دلایلی چون شرایط محافظه کار اجتماعی، فقر اقتصادی، مهاجرت و بی خانمانی، عدم موجودیت برنامه های فرهنگی و هنری در دوردست ها،  فرصت شگوفایی و پرورش استعدادهای شان را نیافته اند. این واقعیت در مورد زنان به شکل حادتری اعمال می شود. 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.