بازارهای در ولایت هفتگی ننگرهار

تعریف، طرح و کاربرد مدرن بازار و ظهور فروشگاههای انلاین سبب زوال بازارهای سنتی که در آنجا مردم کالاها و تولیدات‌شان را عرضه می‌کردند و یا از این بازارهای سنتی نیازهای خود را به آسانی تامین می‌کردند شده است. رونق گرفتن فروشگا‌ه‌های بزرگ و مراکز خرید که آهسته آهسته جایگزین اشکال سنتی دکانداری، دست‌فروشی و خرده فروشی شده است و این جایگزینی سبب از بین رفتن  بسیاری از بازارهای سنتی شده در بسیاری از کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه گردید و حالا با ظهور فزاینده‌ای تجارت الکترونیک و فروشگاه‌های آنلاین فروشگاه های بزرگ و مراکز خرید نیز رو به زوال گذاشته گذاشته اند. هرچند با وجود انقلاب‌های پی‌هم در عرصه‌ی اقتصاد و بازار؛ برخی از بازارهای سنتی تا هنوز توانسته است به حیات و رونق خود ادامه دهد. بازارهای هفتگی که در کشورهای جنوب از رونق عجیبی برخوردار است، همچنان توانسته است از دیگرگونی‌های عظیم اجتماعی نیز جان بدر ببرد.

pix-1

در میان مردم ولایت جنوب شرقی ننگر هار در افغانستان، بازارهای هفتگی بسیار محبوب و جاافتاده است؛ زیرا مردم بیشتر نیازهای خود را از طریق این بازارها که در ایام هفته در مکان‌های مختلفی شهر جلال‌آباد و همین‎‌طور قرا و قصبات اطراف آن برگزار می‌شود، برگزار می‌شود تأمین می‌کنند. این بازارها انواع مختلفی از تولیدات و کالاها را عرضه می‌کنند که معمولاً در مزارع، خانه‌ها و فابریکات محلی تهیه و تولید می‌شوند. این کالا شامل بخش‌های مختلفی مانند میوه‌جات، سبزی‌ها، غذاها، حیوانات اهلی، ابزارهای دست‌ساز آشپزخانه، صنایع‌دستی، زیورآلات و وسایل تزئینی دست‌ساز و عتیقه، البسه و پوشاک محلی، می‌شود

pix-2

اندازه بازارها و انواع کالاهای که در این بازارها عرضه می‌شود، نظر به موقعیت و تعداد جمعیت متفاوت است.  معمولاً بازارهای هفتگی که در گوشه و کنار شهر جلال‌آباد مرکز ولایت ننگر هار برگزار می‌شود بزرگ و نستا خیلی شلوغ است و انواع کالاهای که در این بازارها عرضه می‌شود نیز بسیار وسیع است. هرچند این مورد ولسوالی‌ها، قرا و قصبات اطراف ولایت ننگرهار فرق می‌کند، زیرا این بازارها ازنظر اندازه کوچک هستند، انواع محدودی از کالاها عرضه می‌شود و تعداد جمعیت نیز اندک است. زیرا بسیار از مردم تولیدات زراعتی و حیوانی موردنیاز خود را از طریق زراعت بر روی زمین‌هایشان و نیز دامداری به دست می‌آورند.

راز محمد که باشنده ولسوالی کامه ولایت ننگرهار است به ما گفت که از دو سال بدین سو، او هیچ‌یک از بازارهای هفتگی این ولسوالی را از دست نداده است، مگر اینکه از در مسافرت بوده و نتوانسته شرکت کند. او می‌گوید: ” من امروز با خودم چند گوسفند در این بازار آورده‌ام. با پولی که از فروش این‌ها به دست می‌آوردم، می‌توانم ضرورت‌های فامیلم را تأمین کنم و همچنین می‌توانم بعضی چیزهای را که دوست دارم نیز از بازار بخرم.” طبقه گفته‌ی راز محمد در بازارهای هفتگی همه می‌تواند داشته‌های خود را به فروش بگذارند.

pix-3

خوبی دیگری که در مورد بازارهای هفتگی وجود دارد دادوستد پایاپای است که تقریباً، در هیچ‌یک از بازارهای خرده و عمده‌فروشی مدرن وجود ندارد. مردم در نواحی دور افتاد مانند قریه جات و ولسوالی ها دسترسی زیادی به پول نقد و سیستم بانکی ندارند و از این لحاظ توان خرید آن‌ها بسیار محدود است. اما دادوستد پایاپای ( جنس در مقابل جنس) به آن‌ها اجازه می‌دهد تا ضرورت‌های موردنیاز شانرا بدون پول نقد و یا خرید نسیه به دست آورند.

pix-4

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.